akmi

Ακμή: είναι μια χρόνια, φλεγμονώδης, υποτροπιάζουσα, πολυπαραγοντική νόσος των τριχοσμηγματογόνων θυλάκων του δέρματος. Η συχνότητά της είναι ιδιαίτερα μεγάλη, συχνότερα μεν αλλά όχι αποκλειστικά εμφανίζεται στην εφηβεία.

Συχνά δημιουργεί αισθητικά και ψυχολογικά προβλήματα. Η ακμή συνοδεύεται ακόμη και στις μέρες μας από λάθος απόψεις και μύθους που δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο την ήδη δύσκολη θεραπευτική της προσέγγιση (π.χ οφείλεται σε ελλιπή υγιεινή).

Η μέση της διάρκεια είναι συνήθως 4-5 χρόνια αλλά μπορεί να φτάσει και τα 6-12. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις στις οποίες διαρκεί και πάνω από 20-25 έτη. Πρόκειται δηλαδή για νόσο με ευρεία γκάμα εκδηλώσεων και βαρύτητα, της οποίας η πορεία εξατομικεύεται έντονα.

Τέσσερις βασικοί παράγοντες παίζουν ρόλο στην εκδήλωσή της, επί κληρονομικά προδιατεθειμένων ατόμων:

υπερέκκριση σμήγματος
απόφραξη του πόρου του σμηγματογόνου αδένα
ύπαρξη του προπιονικού βακτηρίου στον θύλακα
ανάπτυξη φλεγμονής

Η νόσος εμφανίζεται με διάφορες μορφές π.χ φαγεσωρική (ύπαρξη μόνο μαύρων στιγμάτων), βλατιδοφλυκταινώδης (ερυθρά σπυριά και σπυριά με πύον), οζοκυστική (επικρατούν οι επώδυνοι όζοι και οι κύστεις), νεογνική, βρεφική, τραυματική των νεαρών κοριτσιών, ακμή των ενηλίκων γυναικών, ακμή από καλλυντικά, επαγγελματική ακμή, κεραυνοβόλος ακμή, συρρέουσα κ.α.

Η θεραπευτική πορεία της ακμής μπορεί να είναι χρονοβόρα. Η υπομονή, η επιμονή και η καλή συνεργασία ασθενούς-δερματολόγου είναι απαραίτητη αν θέλει κανείς να απαλλαγεί από αυτήν την ενοχλητική νόσο.

Ανάλογα με τη μορφή της νόσου και τη βαρύτητά της ο δερματολόγος θα διαλέξει την κατάλληλη, για κάθε περίπτωση, akmi2αγωγή. Οι προτιμήσεις του ίδιου του ασθενούς παίζουν σημαντικό ρόλο στο να επιλεγεί μια αγωγή που δεν θα κουράσει γρήγορα και θα έχει την «ευκαιρία» να επιφέρει την πολυπόθητη ίαση. Σε γενικές γραμμές χρησιμοποιούνται διάφοροι συνδυασμοί τοπικών σκευασμάτων, από του στόματος αντιβιοτικών ή ρετινοειδών (παράγωγα της βιταμίνης Α) ή ορμονικών θεραπειών στα κορίτσια με ανάλογες διαταραχές, συνδυασμοί που μεταβάλλονται καθώς μεταβάλλεται η νόσος με την πάροδο του χρόνου.

Μετά την υποχώρηση της ενεργής φάσης της νόσους μπορεί κανείς να βελτιώσει σε πολύ μεγάλο βαθμό και να εξαφανίσει, σε κάποιες περιπτώσεις, τα ενοχλητικά σημάδια και τις ουλές επιλέγοντας, σε συνεργασία με το δερματολόγο του, μεταξύ μεθόδων όπως : τα χημικά peelings, τα peelings κρυστάλλων, το Dermapen και τα διάφορα Laser.